หลายคนคงทราบแล้วว่าแปนเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่ เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องที่แปนเจอมาเองเมื่อปลายเดือน ก.พ. ในปีนี้ค่ะ   วันนั้นแปนวันที่ซองผลคะแนนสอบวัดระดับ 5 ที่แปนสอบไปเมื่อเดือนธ.ค.ปี 53 มาถึง แปนลุ้นมาก เพราะลุ้นมาตลอดเลยว่าเมื่อไหร่จะรู้ผล  พอจับซองใจคอไม่ดีแล้ว(ซองบางมากๆ เป็นไปได้ว่ามีโอกาสไม่ผ่านสูง) แปนแกะซองอย่างไว และท้ายที่สุด........... แปนสอบไม่ผ่านจริงๆ แปนช็อคมากๆกับผลที่ได้ ส่วนหนึ่งเพราะแปนอ่านหนังสือมาตลอด และได้ติวสอบ หาข้อสอบเก่าๆมาทำ นั่งคัดคันจิและทำทุกอย่างเท่าที่ตัวเองจะทำได้ วันนั้นมีเรียนคอร์สสนทนา พ่อได้ไปส่งแปนตามปกติ แปนรู้สึกช็อคและคิดผิดหวังกับตัวเองอยู่ในใจ พ่อไปรับแปนทุกครั้งที่แปนไปติว ไม่ว่าจะเย็นค่ำแค่ไหน ... แปนช็อคจนแบบที่รู้สึกว่า  ไม่อยากเรียน ไม่อยากอ่าน ไม่อยากอะไรกับภาษาญี่ปุ่นอีกแล้ว พอซักพักอาจารย์ถามประโยคเป็นภาษาญี่ปุ่น เรื่องกีฬาและกิจกรรมที่ชอบแปนร้องไห้ทันที เซนเซตกใจและเข้ามาถามเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า [ขอพูดเป็นภาษาไทยไปเลยนะคะ]

-แปนซังๆ เป็นอะไรเหรอ แปนซัง แปนซัง (เซนเซเรียกชื่อแปนอยู่หลายครั้ง แปนได้ยินและหยุดร้องไห้ไม่ได้)

 

ซักพัก เซนเซก็ถามน้องอีก 2 คนในห้องว่าเป็นอะไร น้องเขารู้ว่าแปนสอบไม่ผ่าน แต่ก็บอกไม่ถูก แปนเองร้องไห้ไม่หยุด เซนเซก็พูดต่อว่า

-แปนซัง เป็นอะไรเหรอ (พร้อมกับเอามือตบหลังแปนเบาๆอยู่ตลอด) ซักพักก็ถามว่า

-แปนซัง เป็นอะไรหรือเปล่า  ลงไปพักก่อนได้นะ เรียนไหวไหม เรียนต่อไหม  (แต่แปนก็ไม่หยุดร้องซักที) ร้องไห้ได้ซักพัก แปนก็ค่อยๆหยุด และยังมองหน้าเซนเซ แต่ยังไม่หายซะอื้น เซนเซถามอีกว่าเป็นอะไร แปนเขียนชื่อการสอบเป็นภาษาอังกฤษ ดูเหมือนเซนเซจะเข้าใจแล้ว แล้วก็ถามต่อว่า

- เรียนต่อไหวนะ ไหวนะ ..แล้วแปนก็หยุดร้องไห้ไปเอง

 

ตั้งแต่แปนเข้าเรียน แปนมีครูอาจารย์ที่ห่วงใย ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่จะไม่ได้บอกด้วยคำพูด ในสมัยประถม แปนเป็นเด็กที่งองแง แถมชอบเล่นอะไรแผลงๆ กระโดดลงบันไดจนคางแตกก็เคย อาจารย์เข้ามาอุ้มพาแปนไปทำแผลจนแปนหยุดร้อง  ต่อมาทุกอย่างก็เรื่อยๆ พอเรียนมหาลัยเวลาแปนไม่สบายใจก็มีอาจารย์บางท่านให้คำปรึกษา ..แต่ช่วงหนึ่งอาจารย์ต้องไปเรียนต่อ แปนรู้สึกเหงา ว้าเหว่ และรู้สึกไม่ดีในบางครั้ง หลังจากที่แปนออกมาและมาเริ่มเรียนใหม่  แปนมีครูอาจารย์ที่คอยให้คำปรึกษา และสอนอะไรหลายๆอย่าง แต่ที่แปนรู้สึกอบอุ่นในหัวใจทุกครั้ง ..แปนไม่เคยรู้สึกเลยว่า   ในชีวิตจะได้เจออาจารย์ต่างชาติ ห่วงใยแปนถึงขนาดนี้Y Y แปนรักภาษาญี่ปุ่นมาก ถึงขนาดทุกเวลาที่แปนว่าง แปนจะต้องทบทวน ไม่ว่าจะพูดคุย ฟัง อ่าน หรือว่าอะไรก็ตาม ในวันนั้นแปนสัมผัสได้อย่างหนึ่งว่า  มือของเซนเซ เปี่ยมไปด้วยไออุ่น สายตาเต็มไปด้วยความห่วงใย  หลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิ เซนเซมาสอนตามปกติ วันนั้นแปนเรียนคนเดียวเพราะน้องๆไม่มา เสียงเซนเซสั่นเล็กน้อยเมื่อพูดถึงคำว่าแผ่นดินไหว แต่เมื่อสอน เซนเซยังคงยิ้มและหัวเราะได้ไม่เปลี่ยนไปจากทุกครั้งที่แปนเข้าเรียนด้วย ถึงแม้จะเล่าเรื่องแผ่นดินไหวให้แปนฟังด้วยก็ตาม วันนั้นแปนแทบจะร้องไห้กับความเข้มแข็งของเซนเซ แล้วไม่รู้ทำไมวันนั้นแปนกลับพูดญี่ปุ่นได้มากกว่าทุกๆครั้ง   ไม่มีอะไรจะพูดไปมากกว่าคำว่าขอบคุณ ทั้งอาจารย์ที่ทำให้แปนได้เรียนกับเซนเซ ไม่ได้อาจารย์แปนคงไม่ได้เรียนกับเซนเซ และเซนเซ ที่ไม่ว่าจะครั้งไหนก็สอนด้วยความตั้งใจและให้ความรู้กับทุกคนอย่างเต็มที่  ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่แปนจะร้องไห้กับความผิดหวังในภาษาญี่ปุ่น แต่ต่อไป ไม่ว่าแปนจะผิดหวังหรือเกิดอะไรขึ้นก็ตาม แปนจะเข้มแข็งให้ได้ และแปนไม่เสียใจอีกแล้วที่ได้เรียนภาษาญี่ปุ่น ที่แปนฝันที่จะเรียนมาตั้งแต่อายุ 14(รวมๆเวลาจนถึงวันนี้คือ 9 ปี) ที่แปนรอคอย รอคอยมาตลอดว่าจะได้เรียน และอีกคนที่แปนจะขอบคุณคือ เซนเซที่ญี่ปุ่น ถึงแม้ว่าจะโทรมาดุ มาสอนแปนตั้งแต่เช้ามืด แต่เพราะเซนเซ ทำให้แปนได้อะไรมาเยอะกว่าที่แปนตั้งใจไว้  ขอบคุณเพื่อนๆคนญี่ปุ่นทุกๆ คน ที่คอยคุย คอยแก้ไขประโยค คำต่างๆที่แปนเขียนผิดบ้าง พูดผิดบ้าง  และท้ายที่สุดขอบคุณทุกๆคนที่ให้กำลังใจแปนเรื่องภาษาญี่ปุ่น แปนจะพยายามเท่าที่แปนจะทำได้ ไม่ว่าจากนี้และต่อไป เท่าที่เวลาแปนจะเรียน และทำได้  บางคนบอกว่าแปนตามกระแส แต่ไม่ใช่กระแสแน่นอนเพราะแปนอยากเรียนมาตั้งแต่ก่อนขึ้นม.4 แล้ว แล้วแปนก็ชอบญี่ปุ่นมาตั้งแต่จำความได้  แม้งานที่แปนทำอาจไม่ใช่การใช้ภาษาญี่ปุ่นโดยตรง แต่ภาษานี้จะช่วยให้งานที่แปนจะทำ มีอะไรดีๆ เพิ่มมากขึ้น และแปนได้พัฒนาตัวเองหลายๆด้าน มากขึ้น

 

ขอบคุณค่ะ

 

Comment

Comment:

Tweet

พี่แปนก็อย่าเสียใจน่อ
รอบนี้ไม่ผ่านก็มีอีกหลายรอบ
รอหายเครียดค่อยไปสอบดีกว่า เครียดมากไปก็คิดมากปล่าวๆเน้อ

#5 By น้องยุ้ย_Eroi*2 on 2011-04-27 16:59

ดีจังนะคะ
เจออาจารย์ดีๆแบบนี้
ต้องตั้งใจเรียนนะ

#4 By katak on 2011-04-27 15:25

Hot!

#3 By Na~mo on 2011-04-27 14:00

อาจารย์ใจดีจังเลย

ยังไงสู้ๆนะ พี่แปนsurprised smile

แนทเป็นกำลังใจให้พี่เสมอ

อาจารย์ใจดีจัง สู้ๆนะ Hot! Hot!

#1 By Nammm' : Arch SU on 2011-04-27 10:14