<Happy birthday 47th @13 Dec 2011

posted on 14 Dec 2011 02:30 by nicholightx

3 ปี ที่มือน้อยๆ ได้เคลื่อนไหวดังใจ ขับเคลื่อนตามเสียงของหัวใจและไออุ่น ..

เวลา แม้จะนานแสนนาน มิอาจพรากสิ่งที่เรียกว่า ''ความรัก ''

 

 

ท้องฟ้าสดใส ใบไม้ที่เคลื่อนไหวตามสายลมที่พัดผ่าน เสียงนกเจื้อยแจ้วประสานร่วมกันเป็นบทเพลง 

ไอเย็นๆของอากาศที่เริ่มเปลี่ยนแปลง แสงตะวันที่ทอแสง สาดส่อง .. ชีวิตคงดำเนินไปดั่งเช่นทุกวัน 

 

 

นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่รอยยิ้มที่สดใส เสียงดนตรีที่สนุกสนานและประสานไปได้กับเสียงเต้นของหัวใจ 

เลือนหายไปพร้อมกับ ''กาลเวลา''

 

 

บังคับการหายใจตัวเอง ให้ค่อยๆเบาลง และหวนระลึกถึง .. ภาพแห่งวันวาน ..

เวลาช่างยาวนาน .. ที่รอบางสิ่ง และวันหนึ่ง ใครกันนะ.. ใครกันที่โอบกอด   ใครกัน ที่ยิ้มให้ด้วยสีหน้าอบอุ่น 

 

 

 ''ไอ้ตัวเล็ก ร้องไห้ทำไม .. ไม่เอานะ อยากจะเล่นก็ต้องเล่นให้ได้ รู้ไหม  ^^ มาๆจะสอนนะ จับแบบนี้ แล้วก็จับแบบนี้ ''

กีตาร์สีเหลือง ลายหัวใจ กับผู้ชายท่าทางใจดี ใส่เสื้อสีเขียวเข้มกำมะหยี่ ผสมกับสีดำๆ เงาๆ ยิ้มให้เราพร้อมกับปลอบ ''

 

 

ยังคงตราตรึงในหัวใจ เมื่อจับกีตาร์ ..

 

 

ก่อนที่จะมีคอนเสิร์ต คิดในใจเสมอว่า ..  ถ้าหากเป็นไปได้ ขอให้มีโอกาสได้พบกับคนที่เป็นแรงบันดาลใจเสมอ.. 

แรงบันดาลใจทั้งเรื่องดนตรี การไม่ท้อต่อโชคชะตาและอุปสรรค แล้วทุกอย่างกลายเป็นความจริง 

 

 

วันที่ได้อยู่ใกล้ๆกับทุกคน ที่เป็นแรงบันดาลใจทางดนตรี และพลังใจ ..วันนั้น แปนรู้สึกว่า ป๋าเดะไม่ได้ไปไหน แต่ยังอยู่ตรงนั้น

อยู่พร้อมกับป๋าๆทุกคน 

 

 

แม้แปนจะไม่ได้ทำงานเกี่ยวกับดนตรี แม้ จะไม่ได้เป็นนักดนตรี .. แต่สิ่งที่ยังไม่เลือนหายไปตามกาลเวลาก็คือ ..

ความตั้งใจ ที่จะทำสิ่งที่ตัวเองรัก และ อยากถ่ายทอด ''ความสุข ''ให้ทุกคน .. โดยเฉพาะเรื่องดนตรี ..

 

 

ถึงแม้ .. ข้างๆจะเหมือนดังในฝันหรือไม่ก็ตาม แต่ก็ยังเชื่อเสมอว่า .. ยามที่ก้อนเมฆน้อยล่องลอยไป..

นกน้อยบินไปมาดั่งใจฝัน .. หรือในท้องนภาที่เต็มไปด้วยดาวน้อยใหญ่ระยิบระยับ ยังมีใครคนหนึ่ง เฝ้ามองด้วยสายตาที่อบอุ่น 

 

 

เสมอ .. และจะไม่หายไป ตลอดกาล ..

 

 

''ชีวิต เปรียบเหมือนดั่งกับสีทุกๆสี  บางครั้ง สีดำสนิทเข้ามาบดบังหัวใจและความฝัน  แต่ในความมืดนั้น ทำให้เห็นสิ่งที่เป็นแสง เจิดจรัสด้วยสีสันสด

สดใส ส่องสว่างท่ามกลางความมืดมิด ''

 

 

'' ความฝันความปรารถ ล้วนจะสำเร็จไม่ได้ หากตัวเราเอง ท้อ และไม่เผชิญหน้า .. แต่เมื่อได้สิ่งที่เป็นแรงใจ..ทุกอย่าง

หลอมหลวมกัน  สิ่งที่คาดหวังล้วนเป็น ความจริงได้หากตั้งใจก้าวไปเรื่อยๆไม่หยุดพัก''

 

 

''บทเพลง รักษาได้ทุกอย่าง แม้กระทั้ง ''ความเจ็บปวด '' แม้ไม่อาจจะเยียวยาจนถึงขั้นหายดีก็ตาม แต่ ..อย่างน้อยๆ

ก็ทำให้แผล ค่อยๆหาย และตั้งใจจะหาสิ่งต่างๆมาบรรเทาความเจ็บปวด ด้วยสองมือที่มี สร้างขึ้นมาด้วยตัวเองให้ได้''

 

 

''แม้ว่าทุกสิ่ง ตัวเราเองเท่านั้น ที่จะช่วยให้เราอยู่รอด ..แต่ความจริง ชีวิตล้วนมีหลายๆสิ่งเข้ามาเติมเต็ม.. นั่นก็คือ

เพื่อน และมิตรภาพ  และ คนรอบข้าง .. ใน 1 ชีวิต หากทำอะไรที่ทำให้คนอื่นๆนอกจากตัวเรามีความสุขแล้ว นั้นคือสิ่ง

ที่ทำให้มีความสุข มากกว่าสิ่งใด ''

 

 

ป๋าเดะ ล้วนให้สิ่งเหล่านี้ อาจจะไม่ใช่คำพูด หรืออะไรก็ตาม .. แต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่าน แม้จะน้อยนิด ไม่กี่ปี ..

แต่ทุกๆสิ่งที่เกินครึ่งชีวิตที่ผ่านมา  เป็นจริงขึ้นมาได้ เพราะคนชื่อ ฮิเดะ ..

 

 

สัญญาว่า ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานซักเท่าไหร่ก็ตาม แปนจะตั้งใจทำความฝันของตัวเอง จะทำในสิ่งที่ตัวเองทำได้ 

เพราะความสุขส่วนหนึ่งของชีวิตแปนคือ การเห็นผู้คนรอบข้าง มีรอยยิ้ม และความสุข 

 

 

เหมือนกับที่ ป๋าเดะให้ความสุขกับพวกเราเสมอมา และ ตลอดไป..

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet